sai
细雨带风湿透黄昏的街道
muheoiyu
yudaifongsatouwongfandi
mougu
gaidou
抹去雨水双
monghoenggu
seoisoengandandi
眼无故地仰
mandanggeiyi
deiyoengmong
望
望向
si
na
ci
孤单的晚灯 感的记忆
san
leoi
mou
sou
di
si
nin
是那伤
zoi
fan
soenggandi
hei
再次泛起心里无数的思念
yi
以往片刻欢笑仍挂在脸上
yuannei
wongpinhafunsiuyingguazoilinsoeng
愿你此刻可会知
si
cihahowuizi
是我衷心的说声
hei
ozongsandeisusing
喜欢你 那双眼动人
siu
funneinasoengandongyan
笑声更迷人 愿再可
hing
singgangmaiyanyunzoiho
轻抚你 那可爱面容
wan
funeinahooiminyong
挽手说梦话 像昨天
nei
sousumongwazoengzotin
你共我
mun
gongo
满带理想的我曾经多冲动
leoi
daileisoengdiocanggingdocongdong
屡怨与她相爱难有自由
mui
yunyutasoengoinanyouziyou
每晚夜里自我独行
zeoi
manyeleoizioduhang
随处荡 多冰冷
yi
cudongdobinglang
以往为了自我挣扎
congba
wongwailiuziozangza
从不知她的痛苦
zitaditongfu